Boven-Hardinxveld – Wilhelminasluis

Achter Boven-Hardinxveld draai je de rivier even de rug toe. Via Schelluinen ga je door de Alblasserwaard, laag en open, met sloten die het land in strakke stroken verdelen. Gorinchem kondigt zich van ver aan, en zodra je binnen de wallen bent verandert het tempo: winkelstraten, de Lingehaven vol boten, en de Dalempoort als enige overgebleven stadspoort van de vier die er ooit waren. De stad kreeg in 1382 stadsrechten en ligt precies waar de Linge in de Merwede valt.

Aan de oostkant van de stad, richting Dalem, wordt het water het hoofdonderwerp. De overtocht naar Woudrichem gaat per veer; check de vaartijden vooraf, want zonder boot sta je hier stil. Onderweg zie je Slot Loevestein liggen, op de punt waar de Waal en de Afgedamde Maas samenkomen. Daar ontsnapte Hugo de Groot in 1621 in een boekenkist die geregeld heen en weer ging naar Gorinchem; het slot zelf ligt buiten je route, maar het hoort bij dit uitzicht.

Woudrichem is klein en compact: stadsrechten uit de veertiende eeuw, vestingwerken uit de tijd van de Tachtigjarige Oorlog, de Gevangenpoort, en de Sint-Martinuskerk met een toren die in de volksmond de Mosterdpot heet. Het stadje leefde vroeger van de riviervisserij, van zalm en steur. Daarachter begint het Land van Heusden en Altena, tot de bouw van de Merwedebrug vrijwel een eiland, en tot vandaag protestants van signatuur in een verder katholiek Brabant. Via Rijswijk en Giessen, met zijn kerk op een terp en het fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, loop je naar de Wilhelminasluis in de Afgedamde Maas bij Andel.