Wilhelminasluis – Nederhemert

De Wilhelminasluis hoort bij een van de grootste ingrepen die dit landschap ooit onderging: rond de eeuwwisseling van 1900 werd de Maas bij Andel afgedamd en kreeg de rivier via de Bergsche Maas een nieuwe weg naar zee. Wat overbleef is de Afgedamde Maas, een stille rivierarm die eeuwenlang de hoofdstroom was. Bij Poederoijensehoek wordt er water uit die arm gehaald voor de drinkwatervoorziening. Je loopt hier dus langs een rivier die is stilgezet maar nog altijd werk doet.

Brakel ligt waar de Afgedamde Maas en de Waal elkaar naderen. In het Brakelse Bos liggen de resten van het oude kasteel, de kerk stamt uit de late middeleeuwen, en aan de rivierkant herinnert de Batterij onder Brakel aan de tijd dat elke doorgang verdedigd moest worden. Verderop volgt Zuilichem, een dijkdorp op een oude oeverwal. Constantijn Huygens was hier vanaf 1630 heer van Zuilichem; de dichter en diplomaat droeg de naam van dit dorp de rest van zijn leven met zich mee.

Na Zuilichem laat je de grote rivier achter je en trek je het binnenland van de waard in, langs Aalst en Delwijnen. Dit is fruitland: boomgaarden, kassen en overal kleine dijken die laten zien hoe vaak het water hier de baas was. De watersnood van 1861 heeft de streek getekend, en in 1995 werd de hele Bommelerwaard nog geëvacueerd. Aan het eind van de dag kom je uit bij Nederhemert, met aan de overkant van het water het kasteel op zijn eiland.